13 Nisan 2012 Cuma

Notlar


http://www.irancartoon.ir/gallery/album529/Dalcio_Machado

Toplumları savaşa, savaş dışında seçenek kalmadığına ikna, onu meşru gösterme otoriter dönemlerin işi. Ya da I. Dünya savaşına girişimiz gibi boşluk ve travma dönemlerine ait bir şey.

Evinin yağmalanacağı, dağıtılacağı korkusuyla bir moğol istilasının kapıda görüldüğü dönemler hariç, savaşa toplumsal bir desteğin oluştuğunda, bu desteğin müsebibi propaganda.

Üzerinden oldukça zaman geçmiş; artık yıkılan evlerin, ölenlerin, sakat kalanların bir sayıdan ibaret olduğu, kronolojinin uzun çizgisinde yerini almış savaşların sebebi tarih kitaplarında hep ekonomi olarak açıklanır. Eğer tarih kitapları haklıysa, insan bakışında bir hipermetropluk var. Her seferinde yeniden kandırıldığı bir görme bozukluğu. Eski savaş çığırtkanlarının işi kolaydı. Papa III. İnocentus cenneti vaad ederken insanları ikna etmesi nispeten kolaydı. Düşünceler çok farklı değildi. Kutsal değerler tehdit altındaydı nihayetinde. Bugün? Ancak kutsallaştırılmış bir demokrasi ideali bakışları savaşın soğukluğundan alabiliyor. Bu sayede ölenler, sakatlananlar, dağılan aileler, talan edilen medeniyetler birer istatistikî rakam olabiliyor. Kutsallaştırılmış demokrasi idealini seslendirenlerin kendi ülkelerindeki durumu görmezden gelerek.

Başka uluslar için demokrasi talebi aceleye gelir bir şey değil. Nihayetinde bu da bir toplumsal mühendislik. Teşvik edici, sabırlı bir çabanın işi ve nihayetinde o toplumun arzusu ile mümkün. Güç dengelerini değiştirip, yeni bir yönetimi iş başına getirmekle elde edilecekler sınırlı ve kısa ömürlü. Demokrasi talep etmeyen bir halka demokrasi dayatmak ise mütahitlik.

Hiç yorum yok: